Tuesday, October 11, 2005

Partikula prepositivoak, edo aitzineko avisu zorionekoak

Kasik ez litzateke explikatu behar ezen avisuak direla on nola ere da era berean preventzionea, edozein arlotan ari garela. Zeren explikatzea ondotik zeozer jazo delarik jada da kasik alferrekoa ezpada asmoarekin hurrengoan kontuzago ibiltzeko, h. d., valio dezan guri avisu iraganak hurrengokoan, nola aitzineko preavisu edo neurri preventivo. Ez naiz ariko luzeago hontaz ze evidentea da dela gauza ederra preventzionea edo aurretiko avisua hon zeozer, horretxe gaitik joaten izaten da batzutan videnteak gana edo gana dutenak propheta famea.

Gaur ere an Berria egunkari euskarazkoa (46 or, agenda, efemerideak, eguaztena 11 urria 2005) irakurtzen ahal dugu Nobel saria ozono geruzaren kalteaz ohartarazi zutenentzat. Hemen avisatu izan balitz guri kin prepositione bat aitzinetik hobeto legoke ezi ordez gibeleko postpositionea doana azkenean. Hobeto eta ulertzeko fiteago Nobel saria tzat ozono geruzaren kalteaz ohartarazi zutenak kin bere prepositione tzat duela ordez dagoena emanik rekurso postpositivoaz Nobel saria ozono geruzaren kalteaz ohartarazi zutenentzat.

Hemen -exemplu hontan- ikusten dut nik eta nahi dut besteei agertu nire ustea uste izanik dela evidentea eta anitzez gehiago effikaza lehenengoa ezi bigarrena, rekurso prepostivoa ezi rekurso postpositivoa. Eta izani ere phrasea txikia eta llaburttoa -Nobel saria tzat ohartarazi zutenak ozono geruzaren kalteaz - ondo ikusten ahal da hori ezik luzatu ahal da phrasea askoz gehiago, nola esaterako holan:

Nobel saria atmospherako ozono geruzaren arrisku handiko kalte possible eta epe laburrera probableaz munduari lan eta deskubrimendu zientifikoen bidez modu divulgativoan sasoiz ohartarazi zutenentzat.

Ikusi zein urrun dago goiko phrase hortan Nobel saria ganik tzat postpositionea. Gai honek eman behar luke pensatzera ardurea dutenei gainean euskararen gorabeherak eta bere zalutasuna, aparte den ala ez exemplua egokiena artean hautatu ahal zirenak.

2 comments:

txopi said...

Nire zorionik beroenak tzat pertsona bat, ze egunero euskal prentsa leitu, aztertu eta esaldi luze eta korapilatsuetan, konponbide realista eta argi bat ematen saiatzen den.
Eta norbaitek inongo zalantzatik badu, saiatzeko nik hemen idatzi dudan esaldia, "Euskara Ofizialean" idazten. Ea zenbat tardatzen duen, ea zenbat denbora behar duen, ea ze nahaste-borraste sortzen zaizkion. Zer esanik ez: elkarrizketa normal batean esatea ezinezkoa izango zen. Berriro esango dut EZINEZKOA

Erramun Gerrikagoitia said...

Ahalegintzen naiz bai aurkitzen eta salatzen non dagoz korapiloak hon euskara izkiriatua pensaturik at nire burua eta baita at irakurle normal ez lar forofoa tzat euskara, zein ez da patriota eta euskalzale porrokatua. Batez ere hori da lana nik ezarria neure buruari -momentuz-.

Gero besterik da ematea, EMATEA, konponbide real eta argirik zeren hori uzten dut an guzion esku eta batez ere an esku responsable zuzenak: akademiko, philologo, linguista,...