Munduan ez dago hizkuntzarik zeinak ez duen hartu hitzik tik beste hizkuntza bat. Hori da egia garbia, ezin ukatuzkoa, inukagarria.
Hori diot ze gogoratzen naiz ze Alemanian nuen ikasi ze an aleman hizkuntzan duten diferentziatzen arten harturiko verbak tik beste hizkuntza bat:
Lehnwort (edo maileguak, izan direnak hartuak ganik herria, fonetikoki kin erasio fonetikoak)
eta
Fremdwort (edo arrotzhitzak, izan direnak hauek hartuak direktoki arartez bide kulturala)
Hori, ikusi eta ikasi nuena an Alemania izan zitzaidan arras aberasgarria niretzat, nola kulturalki hala ere linguistikoki.
Ezen alemanek egiten dute diferentzia arten maileguak (Lehnwort) eta arrotzhitzak (Fremdwort), ezen direla alemanean hitz erosionatuak fonetikoki eta direktuak ez dutenak erosiorik.
Euskaraz hor genduke arten hitz erosionatuak edo maileguak:
garizuma, gatibu, denbora, dotore, toletu, txertatu, ... etc luzea.
Eta arten erosio gabeak edo arrotzhitzak:
ravioli, reivindikatu, extravagante, falsifikatu, impermeable, ... etc luzia.
Galdetzen dut berriro orain azkenean, nola an titulua,
Zein ventaja daukagu guk euskaldunok kin narraztu ortografia an arrotzhitzak?
http://balbula.blogspot.com/2026/07/velaza-2026-esa-inscripcion-ha-sido.html?m=1
Jesus Rubio:
Edonola ere, kontuan hartuz ze inskripzio hori idatzi da an esparru baskonikoa (Irulegi, Iruña ondoan) eta are an ber etxea non agertu dén Irulegiko eskua (zeintan ezberdindu baituté signario baskonikoa), halanola ere ze inguru hartan aurkitu dela tresneria ki egin halako inskripzioak, pensatzekoa da ze inskripzio horiek idatziko zirela an esparru horretako hizkuntza eta signarioa, alegia hizkuntza eta signario baskonikoa.
translator.eus Itzulpen Gunearen bitartez:
Euskara Berria:
Nolanahi ere, kontuan hartuta inskripzio hori eremu baskonikoan idatzi zela (Irulegin, Iruñetik gertu), eta baita Irulegiko eskua agertu den etxe berean ere (non signario baskonikoa bereizi baitute), bai eta inguru hartan halako inskripzioak egiteko tresneria aurkitu dela ere, pentsatzekoa da inskripzio horiek eremu horretako hizkuntzan eta signarioan idatziko zirela, alegia, hizkuntza eta signario baskonikoan.
Diot ba nik ze ondoren irakurri bi aukera redaktivo horiek lehen (edo behintzat lehenetariko) pensamendua dela ea zein aukera den errazena ulertzeko.
Niretzat ulertzeko aukera errazena da lehenengoa (Jesus Rubio-erena). Hain da hori horrela ze izan ez banu lehenbizitik lehen aukera (J. R.-rena) ulertuko nuen bestea, askoz txarrago, askoz gutiago.
Zuk, Josu Lavin, zelan ikusten dituzu bi aukerok aldetik ulertu hobeto edo gutiago hobeto dakarrena textuak?