Munduan ez dago hizkuntzarik zeinak ez duen hartu hitzik tik beste hizkuntza bat. Hori da egia garbia, ezin ukatuzkoa, inukagarria.
Hori diot ze gogoratzen naiz ze Alemanian nuen ikasi ze an aleman hizkuntzan duten diferentziatzen arten harturiko verbak tik beste hizkuntza bat:
Lehnwort (edo maileguak, izan direnak hartuak ganik herria, fonetikoki kin erasio fonetikoak)
eta
Fremdwort (edo arrotzhitzak, izan direnak hauek hartuak direktoki arartez bide kulturala)
Hori, ikusi eta ikasi nuena an Alemania izan zitzaidan arras aberasgarria niretzat, nola kulturalki hala ere linguistikoki.
Ezen alemanek egiten dute diferentzia arten maileguak (Lehnwort) eta arrotzhitzak (Fremdwort), ezen direla alemanean hitz erosionatuak fonetikoki eta direktuak ez dutenak erosiorik.
Euskaraz hor genduke arten hitz erosionatuak edo maileguak:
garizuma, gatibu, denbora, dotore, toletu, txertatu, ... etc luzea.
Eta arten erosio gabeak edo arrotzhitzak:
ravioli, reivindikatu, extravagante, falsifikatu, impermeable, ... etc luzia.
Galdetzen dut berriro orain azkenean, nola an titulua,
Zein ventaja daukagu guk euskaldunok kin narraztu ortografia an arrotzhitzak?
No comments:
Post a Comment